 |
Deniz, yedi yaşında tam bir şehir çocuğudur. 80 darbesinde annesini kaybetmiştir ve İstanbul'da babasıyla yaşamaktadır. Günün birinde babası, Sadık'la beraber Ege’deki ufak bir kasabaya doğru yola çıkar. Böylece dedesi Hüseyin Efendi'yle tanışır.
Hüseyin Efendi okuması için İstanbul’a yolladığı oğlu Sadık’ı politik olaylara karıştığı için evlatlıktan reddetmiştir. Babasıyla yıllardır dargın olan Sadık, istese de istemese de, doğduğu topraklara dönmek zorundadır çünkü oğlunu emanet edebileceği tek kişi kendi babasıdır.
Deniz bir yandan alışık olmadığı kasaba hayatına uyum sağlamaya çalışırken, diğer yandan da büyüklerin arasında olup bitenleri deşifre etmeye çalışır. Bu sevimli ufaklık ailenin yıllardır içine gömdüğü acılarla yüzleşmesine sebep olacak, baba ve oğul arasındaki buzları yavaş yavaş eritecektir.
Ülkemizin genç yönetmenlerinden Çağan Irmak yine kendisine ait olan bir hikayeyle, Türkiye'nin 80'li yıllarına sevimli bir çocuğun gözlerinden bakıyor.
S.T.
|
|
|
|
 |
|
|
Babam ve Oğlum üzerine SineKritik'ler:
|
|
|
|
Babam ve Oğlum SineMasal'ları:
|
|
|
|
|
Babam ve Oğlum Haberleri:
|
|
| Bu sayfada yer alan tüm metinler ve diğer içerik özgündür ve MYNET A.Ş.’ye aittir. Kısmen de olsa hiçbir şekilde basılı veya herhangi diğer bir elektronik ortamda (CD, Internet, vs) izinsiz kullanılamaz. -
Kısıtlamalar için tıklayın. |
|
|
 |
|
|
|
|
muratcan3
(20 Nisan 2008 Pazar,
23:19)
|
Şaheser bir film...Bu filmi sinemada izleyip de gözü yaşarmayan kimse olduğunu sanmıyorum. Özellikle Yetkin Dikiciler ve Çetin Tekindor Oscarlık oynamışlar. Keşke Oscar aday adayı olsaydı...
|
|
|
[Bu mesaj kurallara uyuyor mu?]
|
|
|
|
|
Başak Bilgi
(18 Nisan 2008 Cuma,
04:27)
|
Hatırladığım kadarıyla "Babam ve Oğlum" gösterime girdiği sürede bütün Holywood yapımlarını geride bırakmıştı. Hala bazı sahneler aklıma geldikçe gözyaşlarımı zor tutuyorum... Bir filmin başarısı izlendikten sonra etkisinin devam etmesiyle doğantılıdır bende ve şahsım için bu film bunu başarmıştır. Konu seçimi, sahneleri ve kurgu planı duygulara seslenmektedir. Düşünmenin ötesinde bu ülkede kaybedilmiş zamanlara, parçalanmış insanlara ve hayatlara hüngür hüngür ağlatan bir filmdi, ağıttı "Babam ve Oğlum". Sanırım bu memleketin Çağan Irmak gibi yönetmenlere ihtiyacı var...
|
|
|
[Bu mesaj kurallara uyuyor mu?]
|
|
|
|
|
moonwalk1907
(18 Mart 2008 Salı,
16:08)
|
Türk sinemasının boyle güzel filmlere ihtiyacı var bence tam bir baş yapıt sayın c.ırmakı tebrik ediyorum filmde tam ağlayac gibi oluyor ama sonra gülüyorsunuz bu bir film insanın bu kadar içine işleyebilir izlemeyen varsa hemen izlesin cok sey kaçırıyor 10/9.5
|
|
|
[Bu mesaj kurallara uyuyor mu?]
|
|
|
|
|
peleon85
(14 Mart 2008 Cuma,
03:04)
|
bu filme ne dense az...çağan ırmak harika bi iş çıkarmış...film insanın dengesini bozuyor..gülerken birden ağlıyor buluyorsunuz kendinizi..sonra bir bakmışsınız kahkaha atıyorsunuz..türk filmlerinin ilk beşinde bence...10 10 10 10
|
|
|
[Bu mesaj kurallara uyuyor mu?]
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
5,6
8,3
6,9
