düşünün hele, bir gerilim filmine gidiyorsunuz, en gerilmeniz gereken sahnede, yanınızdaki adam hapır hupur popcorn yiyor. olaydan kopuyorsunuz tabii. bazı filmler var hiç kaldırmıyor böyle şeyleri. trier'in karanlıkta dans'ında upuzun bir cinayet sahnesi vardır hatırlarsınız. o sahne boyunca adamın biri çekirdek mi çitti ne yaptı, yönetmen müzik kullanmadan insanların ince soluklarını bize hissettirmeyi tercih ettiği halde, çekirdek konçertosu eşliğinde izlendi sahne. filmi izleyenler bilir. bir izleyicinin orada kendi kaptırmayıp da bişeylr yemesi olacak şey değil. benim aklım aladı zaten. adama yakın oturan bir kız da haklı olarak çıldırdı. "yav nasıl yani nasıl bu sahnede yemiş yersin, anlamıyorum" diye çıkışta adamı sıkıştıurıp sorguladı. temel amaç film seyretmek değil mi sinemada? filmden ne karad kopuk olunabilir? polis akademisi seyrederken gülüp popcorn yemek anlaşılır ama orada bulunuş amacıyla uyuşmayan aktiviteler de insana 7. sanatı zehir ediyor bazen. ben pazartesi en erken seansları tercih diyorum ki sakin sakin izleyebileyim diye. şimdilik bu kadar.