Boş Ev...Ya da aşkın metafiziksel tanımı...ya da hepimiz, kilitlerimizi açacak kişiyi bekleyen birer BOŞ EViz.Sıradan bir genç.O üniversitede derece yapmış yetenekli bir genç.Tae-suk denen bu gizemli ve çekici delikanlı, geceleri boş olduğunu bildiği evlere girip;ev sahiplerinin yemeğini yer,tv izler ve uyur.Bunun karşılığında evin bozuk eşyalarını tamir eder, kirli çamaşırlarını yıkar.Kocası tarafından şiddete maruz kalan eski bir modelin evine girdiğinde yalnız olmadığını anlar.Sun-hva ile tanışınca kelimelerin gereksiz, cümlelerin anlamsız olduğu bir aşka yol alırlar.Bu aşk ona çok şey öğretecektir.Sahip olduklarının farkına varmayı,ölümün çıplaklığı...Tüm bu olaylar karşısında Tae-suk ruhsal olarak durmadan büyüyecek, hayata başka bir gözle(!) bakacak ve gün gelecek ruh bedene sığmayacaktır.
Fedakar Kız...ya da ilk taşı günahsız olanınız atsın.Daha filmin ilk karesinde messengerin yozlaştırıcılığı,sanal dünyanın fuhuşa yaptığı aracılık,teknolojinin insan hayatındaki yıpratıcılığa küçük bir gönderme.henüz orta okulda okuyan genç bir kız olan Yeo-Jin,sınıf arkadaşı Jae-Yeong (ya da Vasumitra) 'un para karşılığında erkeklerle seks yapması için aracılık etmektedir.Yaptıkları bu pis işin karşılığında biriktirdiklei paralarla avrupaya gideceklerdir;ancak işler planladıkları gibi gitmez ve buluşmalardan birinde polisler baskın yapınca Jae-Yong otelin camından atlıyarak intihar eder.Arkadaşının ölümü üzerine Yeo-Jin bu vicdan azabından kurtulmak için,arkadaşının yattığı tüm erkeklerle son kez buluşma düzenliyecek,onlarla yatacak ve onlara paralarını iade edecektir.
El değmemiş bu nadide iki konuyu,son derece ustaca kotaran kim ki duk sadece iki filmiyle gönül plakatimi kazandı.Mütavezi bütcelerle çalışmayı seven güney koreli üstad fotoğrafçılıktan gelme.Filmlerini diyaloglar yerine resimlerle anlatmeyı tercih ediyor.
Ellerin,dillerin,bütün dünyanın günahkar olduğu ve masumiyet kavramının nerdeyse tanımsız olduğu Fedakar Kız'daki;kızı Yeo-Jin'le yatan adamlardan birini takip eden ve adamın evinde ailesinin gözleri önünde,küçük kızının karşısında oturan adamı kendi kızından bile küçük bir kızla yattığı gerçeğiyle yüzyuüze bırakmasının ardından,adamın balkona çıkıp intihar ettiği sahneyi dünya sinema tarihinin en ustaca çekilmiş sahnelerden biri olduğunu düşünüyorum.Kamera sabittir.Yeo-Jin'in babası arabasına binerek olay yerinden uzaklaşır.Sonra sert bir cismin yere çarpma sesini duyarız .Kamera hafiften sarsılır.Arkasından kaldırım taşlarının aralıkları kanla dolmaya başlar.
Herkesin kendi evine gizlendiği,kendi köşesine çekildiği Boş Ev'de;Tae-sug ve Sun-hwa'nın aşkın ilahi gücünün tercumanı "Gafsa" parçasıyla berfaber ayrı odalardan golf topunu birbirlerine uzatmaları,aşkın Duk yorumu olsa gerek.Boş Ev sadce bir aşk hikayesi değil aynı zamanda bir hayata bakış felsefesidir.gercek üstü olduğu kadar gercekçidir de.Rüşvet,şiddet,ruhsal büyüme ve belki de biraz da anarşi sezmek mümkün.
Dialogların bittiği yerde resimlere başvuran Duk bizi karakterlerin iç dünyasıyla başbaşa bırakıyor.Filmlerindeki müzik kullanımına da değnmeden gecmek haksızlık olur.
Daha öncede belirttiğim gibi,sadece iki filmini izliyebildim Duk'un.Bu iki filmden birkaç ortak nokta;suyun üstündeki yapraklar,heykeller,ruh tahlilleri,şiddet,kişinin kendi fotoğrafını çekmesi şu an aklıma gelenler.
eğer imkanınız varsa bu filmleri kaçırmayın ve Kim Ki-Duk'la tanışın.
"İçinde yaşadığımız dünya öyle bir yer ki hayal midir gerçek midir bilinmez"
Bin-jip (Boş Ev) in son karesinden....