 |
 |
| Yıldız Yönetmenler |
| Kimi yönetmenlerin hayran kitlesi yıldız oyuncularınkini gölgede bırakır. Her yaptıkları film, fanları tarafından baştacı edilir. Kubrick, Spielberg, Lucas ve son yıllarda da David Fincher bu yönetmenlerden sadece bir kaçı. Genellikle fanların gözü karadır, en küçük eleştiride parlarlar. Kuşkusuz "Yıldız Yönetmenler"e sizin ekleyecekleriniz de var. Buyurun tartışmaya... nezaket sınırları içinde kalarak ;) |
|
| 242 kez okunmuş / 5 cevap yazılmış > Son cevap 06.08.2007, 20:20 |
|
|
|
 MyPreciousss 
| 10.05.2006, 11:24 |
|
Roebrto Benigni'nin başyapıtı, herkesin sevdiğii hayran kaldığı "hayat güzeldir"di. neşeli ve enerji dolu bir italyan'ın sevdiği kızı kendisine çekebilmek için yaptığı şirin kurnazlıklar, sıcak bir kasaba ortamı.
filmin ilk yarısında izlerini gördüğümüz vahşet ikinci kısımda italya'ya iyiden iyiye hükmediyor. ve garsonluktan esnaflığa terfi etmiş olan benigni, oğluyla birlikte bir toplama kampına gönderiliyor.
oğlunu bir sorun olmadığına inandırmaya çalışan bir babanın trajik komedisi... toplama kampı atmosferinde benigni'nin (guido) türlü şirinliklerle oğluna bunu bir oyun olduğunu anlatmaya çalışması...
ve hüzünlü finali tabik ki... benigni'nin askerlerce ilk götürülüşündeki yürüyüş şeklini ve fon müziğini yineleyerek sonuna ilerlediği sahne...
roberto benigni'yi esasında down by law'dan beri hayranlıkla seyrediyorum. ve hatta evet, "jim jarmusch kadar payı vardı o filmde" diye de düşünüyorum. "if luk ken kiyl, aym e ded nav", repliği unutulmaz. hele kendi kendisine annesinin yakaladığı tavşanı kesişini anlattığı sahne olağanüstüdür :"veyri sıtıreync madır may madır".
annesinin öyküsünü anlatmaya meraklıdır aslında. coffe and cigarettes'ta buluştuğu adamla muhabbeti geliştiremeyince, "duu yu nov may madır"a getirir hemen lafı. ve "kar ve kaplan"da da kızlarına çocukken anlattığı bir olayı annesinin hiç önemsememiş ve dayısıyla konuşmaya devam etmiş olduğunu anlatır.
down by law'ın sonunda hapisten kaçan üç kafadardan sonunu en çok merak ettiğimiz kişi tabi ki benigni'dir. "se içeriyi bir kolaçan et bakalım" şeklinde saf yerine konarak gönderildiği restoranda hayatının aşkı nicoletta braschi'yi bulur...
roberto benigni, pinokyo'nun ardından yeniden döndü sinemaya ve bu kez Irak savaşına dahil olmuş italyan şairdi. Attilio de giovanni, sebdiği kadın Vittoria uğruna italya'nın her yerinde onun peşinden gitmiş, sonunda bağdat'a kadar iziini sürmüştür.
"dünyada bir diğerinden daha şairane oaln hiçbir şey yoktur", diyordu öğrencilerine, "şiir yazmak için gerekli olan tek şey vardır: HER ŞEY".
sevdiği kadını güçlükle evine götürüyor, ve "hayat güzeldir"in başında tuhaf sürprizleriyle kendisine bağladıüı nicoletta braschi'yi yine ilginç sürprizleriyle tesadüfün, ikna etmeye başlıyor gibi... ancak italyan şair bu kez o kadar şanslı değil.
rüyasında hayvalanlar görmesi gerektiğini söyleyen arkadaşının yanıbaşında onaylayıcı biçimde başını sallayan sigmund freud'u gördüğü rüyasından uyandırıldığında, sevgilisinin bağdat'ta yaralı olduğunu öğreniyor.
ve başlar "yırtık ayakkabılı italyan şair"in masalı.
attilio, sevgilisini kurtarmaya çalışırken, bir yandan da yaşanan vahşetin yanıbaşındadır. tanık olmaz, yalnızca belirsiz bir silüetini görür savaşın. çünkü tıpkı hayat güzeldir'deki gibi, savaştan daha önemli bir sorunu vardır.
derken avukatı arar attilio'yu. kısa bir konuşmanın ardından avukat roma'da hayatın akışına karışır. benigni'nin, "ateş düştüğü yeri yakar" demek için eklediği bir sahnedir bu.
doğulu bilge el gumeili'nin yaptığı ilaç sevgilisine hayat verir ama bağdat'ta hiç bulunmayan "gerçek ilaç"tır asıl lazım olan.
bir gece fuad'la yürümektedirler bağdat sokaklarında. "sanki meleklere ateş edilmektedir". gördükleri manzaradan etkilenmiş bir biçimde buldukları bir "taş"a otururlar. bütün dinlerin başladığı yerdir orası... o noktadan sadece 100 km. ileride başlamıştır insanoğlunun göğe ulaşma sevdası.
"bizden sonra hiçbir şey yok, 'hiç' bile yok" diyen Fuad, ertesi sabah camiye akın eden kalabalığın arasındadır.
"zaman, gözlerini ve ruhunu şaşırtacak hiçbir şey bıkakma"mıştır belki ama, inancını; kendisini yaşayaşayan en büyük arap şair yapan hayat ve insan sevgisini yitirmenin eşiğindedir.
attilio, "her şeyin yoluna girdiği"ni, hiçbir sorun kalmadığını anlatmaya gittiğinde "neden yaptın" diyebilecektir ancak. çünkü attilio'nun farkına varmadan yanından geçip gittiği şey her yanından kuşatmıştır fuad'ı, ve italyan şairin onu anlayabilmesi imkansızdır. öyle ya, her insan bir uçurumdur... içeri bakmak yükseklik korkusuna neden olur."
"italyan" olduğu için kurtulur kahramanımız bu savaştan. batı çekilir ve doğu kaderine terk edilir. roma'daysa hayat, eskisinden de güzeldir.
filminin sonuna sakladığı sürprizi açıklarken attilio'nun, "eh, bir sürpriz yapayım dedim" demesi de tam bir roberto benigni kurnazlığı, hoşluğudur.
yine açılış sahnesinde Tom Waits'i tuhaf sesiyle şarkı söylerken gördüğünde "down by law"dan koğuş arkadaşı olan waits'i hatırlar ve "seni bir yerlerden çıkarıyorum galiba", hareketi yapar eliyle. zannımca jarmusch'a ve waits'e bir selamdır bu.
|
|
|
|
|
 |
|
bu mesaj kurallara uymuyor ise tıklayın.
|
|
|
|
| MyPreciousss
| 10.05.2006, 11:25 |
|
benigni'yi eleştirenler de oldu: "savaşa dair ne söyledi ki şimdi", denildi. oysa onun amacı savaşı anlatmak değil, hayatın yaşanmaya değer olduğunu göstermeye çalışmak.
"dünya üzerinde bin türlü bokluk var, evet" diyor benigni, "yine de 'yaşamak güzel şey be arkadaş.' ve zamanın büyük saatinde yalnızca bir kelime yazılı: ŞİMDİ".
benigni'nin filmleri, trajedileri buğulu gösterir zaten hep. "hayat güzeldir" ve "kar ve kaplan"ın önemli bir ortak noktası budur. bir fotoğraf düşleyin, savaş ortasında, etraf harabeyken ve fonda karanlık bir hava hakimken... fotoğraf önde duran sarı bir çiçeğe netlenmiş, fonda kalan trajediler flulaştırılmış...
bir roberto benigni filmi de böyle bir fotoğraftır işte. bazen savaşın en ağır yüzüne odaklanmadan, o konuyu asdece fona yerleştirmek ve ön planda güzel olan bir şeyi netleştirmek, söz gelimi kolu kopmuş bir çocuğu göstermekten daha çok şey anlatabilir savaşa dair.
yahut gaz odaları ve herhangi bir toplu katliam göstermeden de soykırımın acı yüzünü gösterebilirsiniz. benigni'nin yaptığı, dünyada nelerin yok olmakta, yok edilmekte olduğunu göstermekten ibarettir.
yok edilen; dünyanın en şirin aşığı ve babasıdır, sevdiği üzülmesin diye 12 yıl kör taklidi yapan doğulu bir aşıktır, hayatın anlamını ve aşkın kıymetini bulmaya çalışan bir şairdir, umut dolu resimler çizen bir kız çocuğudur...
benigni savaşa şöyle ucundan bir değinip geçmiş olabilir, ama bu dünyaya savaşı göstermek için gelmemiştir o zaten... "hayat güzeldir be abicim" demek için doğmuştur.
belki dünyanın en sağlam yönetmeni yahut en yetenekli oyuncusu değildir benigni ama... çağımızın takip edilmeye değer ilginç bir kişiliği, ve dünyanın en şirin adamı olduğuna çok şüphe yoktur sanırım.
............. |
|
|
|
|
|
|
bu mesaj kurallara uymuyor ise tıklayın.
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
