Yaptığınız iyilikleri aranızdan kaç kişi denize atmıştır. Belki iyilik yaptığınız insanlardan biriside Hızır aleyhisselam’dır. Hızır Aleyhisselam zaman ve mekanda seyahat edebilen İlmi ledün sahibi olan Allah-u Teela’nın salih kullarındandır. Büyüklerimizden hikayelerini defalarca kez dinlediğimiz zat-ı muhterem, mübarek insandır. İnsanların vicdanlarını, karşısına çeşitli kişiliklerde çıkarak sınar. İnsan evladı, vicdan, muhasebe… Şu son günlerde Türk sinemasında ve televizyon dizilerindeki yüzlercesinin senaryolarına bakıyorum da içlerinden yalnızca parmakla sayılacak kadar az olan birkaç tanesi reyting rekorları kırıyor veya nadiren sinemamızda box office listesinde birinci sırada olabiliyor. Bende diyorum ki artık yeşilçamı güzellikleriyle anarak bir kenara bırakın ve daha geniş düşünün. Değişik konularda yazabilen senarist arkadaşlara ‘‘benim gibi öhö öhö’’ yardımcı olun, elinden tutuverin yahu. Elinizi verdiğinizde kolunuzu kurtarabilirmisiniz bakın işte onun yanıtını net bir şekilde veremem. Tarsus cehennemi adlı senaryomun içeriğini bitirmeden yeni bir konu hakkında yazmak istiyorum. Yaratıcı düşüncelerle gerçekten güzel bir senaryo hikayesi çıkarabiliriz diye düşünüyorum. Bu benim düşüncem katılmak zorunda değilsiniz. Yaratıcı derken mesela hikaye akışını Hızır aleyhisselamın gözünden yansıtmak veya benzeri gibi değişik bir bakış açısından aktarabilmek ve anlatabilmek. Aşağıda yeni senaryomun hazırlık aşamasını okuyacaksınız. Umarım seversiniz.. Buraya yaşadığım ve anlatılan birkaç hadiseyi anlatacağım. Sizden de bu tür iyilik yaptığınızı düşündüğünüz, yaşadığınız veya size inanılmaz gelen anlatıları ve hadiseleri yazmanızı istiyorum. 2001 yılıydı bir sonbahar akşamı beyoğlundaki işyerimden akşam saat beş buçuk civarında okmeydanındaki evime yürüyerek gidiyordum. Her akşam yürüyerek geçtiğim yol belliydi. Beyoğlu hükümet konağından, Beyoğlu polis karakolunun önündeki sokaktan aşağıya dolapdere’ye oradan kasımpaşayı geçerek okmeydanıdaki kiraladığım evime giderdim. Evimin karşışında feriköy mezarlığı bulunmaktaydı. Her zamanki yolu takip ettiğim bir akşam üstüydü, yeni nişanlanmıştım ve yolda yürürken içimdeki birden fazla kişilikle münakaşa edip, ayaklarıma hakim olamayarak katettiğim bu yarım saatlik yolda nişanlımı düşünüyordum. Evimin yakınındaki köprünün altında bulunan bir kişi dikkatimi çekmişti. Çöplükleri kurcalıyor ve çöpten çıkardığı tavuk kemiklerinin üzerindeki eti sıyırmaya çalışıyordu. Açlık çekmeyen hiçbir insan yapmazdı bu hareketi, kendimi tuhaf hissetmiştim. Yanından geçtim yirmi, yirmibeş adımdan sonra durdum ve geriye baktım. Belki bir ilgilenen çıkar evime gitmeliyim, yaklaşmamalıyım düşüncesi ile yanına gidip, kolundan çekip çöpü kurcalamasına engel olarak yardımcı olmalıyım düşüncesi arasında boğuşmaya başladım. Yanına gittiğimde belki saldırıya uğrarım korkusunuda üstümden atarak yaklaştım. Kolundan tutup geri çektim ve benimle gelmesini söyledim. Hiç konuşmuyordu, köprünün üstündeki sokağa çıkarak ilk bakkala girdim. Cebimde olan paranın tutarı ekmek arası helva ve bir cola parasına denk geliyordu, hiç düşünmeden aldım gazeteye sardırdım, bakkalın karşısında taş duvarın üstünde oturuyordu. Kendisine yemesi için ekmeği uzattım. Üzerimde daha fazla para olsaydı da keşke daha fazlasını yapabilseydim. Ben: -‘‘Neden çöpleri kurcalayarak içindekileri yiyorsun. Burası Türkiye kimden istesen sana yardımcı olur. İnsanlık ölmedi daha..’’ gibisinden konuşurken, :-‘‘ Bir sigara alırmısın?’’ dedi. Üzerimde para kalmadığını, sigara içmemesini söyledim, çok istiyorsa colayı vererek sigara almasını söyledim. İçime bir dert olarak eklensede, kendisini Allaha emanet ederek yanından ayrıldım. Türkiye de İstanbul gibi bir şehirde, bir insan evladını sokak kedisi gibi çöplerden artıkları kurcalayarak yemesi inanın bir insan evladı olarak çok zoruma gitti. Açlık yaşamayan bilmez aç olan insanın halini, Allah devletimize, milletimize zeval vermesin. Allah kimseyi aç, açıkta, anasız, babasız bırakmasın, Amin..
Ve ismini bile sormadığım o zatı muhterem için şu şarkı sözlerini buraya ekleyeyim: Allahım bu çile bitermi böyle, sevgilim elimden gittikten sonra, tövbe etti gönlüm aşka sevgiye, bir değil bin seven, versen ne fayda! İçimde yılların yorgunluğu var, bahtımı yeniden yazsan ne fayda. bahtımı yeniden aman aman yazsan ne fayda. Kırıldı güvenip tuttuğum dallar, çıkmaza uğradı gittiğim yollar. Kaderim huzuru çok gördü bana, şimdi feryadımı duysan ne fayda! İçimde yılların yorgunluğu var, bahtımı yeniden yazsan ne fayda. of bahtımı yeniden Allah yazsan ne fayda. (Allahım bu ne çile / Ali seven). Bu şarkıyı dinlemenizi tavsiye ederim.