Hayatımızda karşılaştığımız herhangi bir durum konusunda tercihlerimizi yönlendiren temel güç nedir?

Evet, fikri sahada çeşitlenebilecek farklı görüşler etrafında şekillenmesi mevcut bu sorunun cevabına ben sinema penceresinden bakmak istiyorum. Elbette bir insanın tercihlerini yönlendiren temel etmen o kişin varolduğunun bilincin de olsunveya olmasın fakat her insanın kendi ürettikleri, kendi farkındalığı, kendi açılımları ölçüsünde bir yaşam felsefesi mevcuttur. Ve bu yaşam felsefesi insanın tercih mekanizmasının motoru hükmündedir.

Peki bizler, sinemayı tutku haline getirmiş ve sinemayı hayatının, hayat felsefesinin bir vazgeçilmezi halini almış biz sinemaseverler için, izlediğimiz filmlerin bilinçaltımıza etki eden film karelerinin yaşamımızda hayati kararlar verirken gerçek manada bir etkisi olabiliyor mu? Kendi yaşamımdan bir örnek ile anlatmak istediğimi pekiştirmek istiyorum; benim hayatımdaki aşk tecrübeleri hep hüsranla sonuç bulmuştur; bunun başlıca sebebi bana göre şudur ki; Hayatımda hep o efsanevi aşk filmlerinde ki gibi büyük bir aşk ile bağlanmak istedim bu duyguya. Tıpkı o ölümsüz aşk filmleri gibi olsun istedi benimde kalbim... Lakin filmlerde ki aşırı tesadüfler bizzat hayatımda hiç yaşanmadı ve bende bu sebeple hiçbir zaman böyle bir aşkı yaşayamadım. İşte en basitinden bir örnek... Sinema benim hayatımda en önemli bir olguyu nasılda yönetiyor, karar mekanizmama nasılda müdahil oluyor ve onu etkiliyor. Ben bunu çok sonra farkettim ki belkide sinemanın hayatları etkileyen gizli bir el olduğunu idrak etmeyen niceleri mevcuttur. Bunun farkındalığında olalım yahut olmayalım lakin sinemanın karar mekanizmamızda önemli bir pay sahibi olduğu bana göre bir gerçektir.

Fakat bu noktada bir soru daha geliyor akla ki o da şudur; Sinemanın karar mekanizmamıza etki etmesi kendi irademizle olan yani bizzat istemli olarak gerçekleşen bir etki mi yoksa zaruri bir etki mi...? İşte bu noktada ben yine kişinin kendi kişisel gelişiminin bu konuda söz sahibi olduğu kanısındayım. Kimi zamanlar olur ki izlediğimiz filmlerin açılımları karar mekanizmamızı zorunlu tercihler yapmaya zorlarken kimi zamansa bu durumu bizzat kendimiz ister ve kendi irademiz ile seçeriz. Bu açıdan sinemanın hayatımızda ne kadar değerli bir yere sahip olduğunu da farkediyoruz.

Fakat siz siz olun; Sinemada karşılaştığınız ütopik olguları gerçek hayatta beklenti ve umut haline getirmeyiniz ki böyle bir durumda tek karşılık olarak hayal kırıklıkları çalacaktır kapımızı.

Sözü uzatmak ve bu sebeple sözün o sihirli tesirini yok etmek istemiyorum, bu sebeple son söz olarak; bu konuda kendimde hissettiklerimi paylaşmak istedim ve fırsat bulursam yine paylaşacağım, istifade edene ve sabırla okuyanlara tşkürü bir borç bilir ve bu konuda duygu ve düşüncelerini hatta tecrübelerini paylaşmak isteyenlere de şimdiden şükranlarımı sunarım...Sevgi ve Dua ile...