Hatırlıyorumda üniversite yıllarındaydım.matrix üçlemesinin ikinci filmi gösterime yeni girmişti.benimle birlikte takılan birkaç arkadaşım hemen filme gittik.film çıkışı sorular,sorunlar,ben çözdüm sen çözemedin polemikleri aldı başını gitti ve serinin üçüncü filmi çıkmadan bizler filmin son bölümünü kafadan yazdık bile.ama her seferinde yeni bir renk ile tanıştık.bildiğimiz o 7 renkten değildi bunlar.isimleride yoktu.yeni tatlar,hisler,belkide zeon için umutlar.yazdığımız son ile ilgiliydi.neo kimdi?gerçekten bizlerde pil durumundaki et parçalarımıydık?...sorduk ...sorduk...bekledik...serinin son filmi çıktı.filme gittik.hatırladığım kadarıyla okulun son günleriydi.mezuniyet provaları falan vardı.bizde sinemada yaptık provayı.(tüm okul değil tabii).aslına bakarsanız hayal kırıklığı sardı herbirimizi.beklediğimiz son asla bu değildi.özelliklede ben çok üzüldüm.sanki yazdığımız senaryolar çevrilmesi gerekenlerdi.bizleri kandırıp bizlerin senaryosunu çekmemişlerdi...ve ben inadına matrix i bitirmedim.üçüncü bölüm son dediler.ben inadıma hayır dedim.son olmayacak asla.bizim filmden tanıdığımız Neo 5. olandı.bundan önce de matrix onlardan yollamıştı.bu son olamazdı.ayrıca insanların amacı zeonda sonsuza dek yaşamak ta olamazdı.yeryüzüne çıkmak istiyorlardı.üçüncü bölümde ne oldu?ne yüzeye çıktılar nede makinalar yok oldu...sadece ateşkes ilan edildi...bana göre makinalar neo yu zeon a geri gönderdiler.ve bir sonraki sefere yeni yani 6. neo yu bekleyecekler.çünkü savaş bitmedi.makinalar hala var.insanlarda güneşi göremedi.aslında daha anlatılacak çok şeyim var .ama söylersem benim senaryomda yanar.bukadarını bilin yeter sanırım...